Uzaklarda bir yanım var şimdi… Az kaldı 'gelecek.'

“Canım!” dediğim… “ İçime çekip, yok edeceğim!...”

Hiç kaybetmek istemiyor gönlüm onu. Bir çırpıda ciğerlerime sindirip yok edesim; bedenimin her katresine nakış gibi işleyesim geliyor içimden.

Bir yanım ege, bir yanım kuzey! Bir yanım hala ben. Şu ara karmakarışık…

Bazen bir şiir olasım geliyor, bazense bir roman. Bazen bir çiğ damlası kadar saf ve berrak, bazen bir aysberg kadar diri ve güçlü.

Kendinle savaş belki adı, barışık yaşamışken doğduğundan bu yana. Yaşanılan her kötü anı unutarak...

Ve sonrasında kendine bakınca; “ De hadi git lan öte yana!..” “Bir musalla taşı kadar gerçeklik payı!..”

Bir dost sıcağı.

Bir kardeş buluşması…

Bir ana şefkati. Bir özlem.

Bir rüya. Sevgi dağarcığı…

Gerçeklerle buluşma anı!

Bir ömür... Ve yitip giden sevda(lar.)

Çok uzaklarda bir parçam var şu aralar.

Kızgın ve öfke yüklü; gemi azıya almış bir tren misali gibi geçiyor anlarım!

Bir yanım yumuşacık. Sevda desen var, aşk desen devam; vicdan dolu yürek hala.

Daha dün büyümüş evlat oğlum, uzaklarda yavrum, kızım.

Gerçek sevgi ve saygı olacak tomurcuk çiçek, umarsız şu aralar hepsi, gelecek.

Görenler deli sanacak, anlayanlarsa biatla uzaklaşacak.

Dedim ya!

Bazen bir şiir olasım geliyor, bazense bir roman, anlayanlarla yola devam…