Sevgili okurlarım, ev taşıma daha doğrusu göç etme nedeniyle epeydir sizlerden uzak kaldım.

Kazdağlarının eteklerindeki küçük sevimli bir kasaba olan KÜÇÜKKUYU’dan ayrılmak benim için çok kolay olmadı, çünkü orası hayatımın bir dönüm noktasının başladığı yerdir. Çok güzel insanlar tanıdım, bir o kadarda beni hırpalayan insanlarım oldu.

Ama benim gönlüm yine de orada kaldı, bir de açacağı çiceklerini göremeyeceğim, ellerimle ekip büyüttüğüm ve dut ağacına sardırdığım MOR SALKIMLARIM…

Bu taşınma hadisesinde doğal olarak telefonlarımı ve  ADSL yani internet hattımı kapatmak ve yeni yerim olan Foça da müracaat ederim diye düşündüm ve ev tutmak için gittiğimde, gördüğüm ilk Tekekom bayisine dalıp yeni adresime bir telefon istedim.

Sözleşmesini Küçükkuyuda yaptığım telefonumun kapatma işlemi nedense orada yapılmadı ve bana Çanakkkale’ye gitmem gerektiği söylendi. Bütün Telekom numaralarını açıp haykırdım ama hiç fayda etmedi. Demekki telefonum Van’da olsa oraya gidecektim,neyse yol yakın! dedikse de 100 km ha….Git gel 200km, benzin parasını boş verelim! Zaman deseniz gani ya ,tam bir günümü aldı!

Çanakkale Telekom Müdürlüğü:

Yolda sürekli kendime telkinde bulunarak sakin olacağıma kibarlığımı bozmayacağıma dair terapi yaptım.Nazik görevli bayanın karşısında oturuyorum, önüme uzatılan formları doldurmaya başladım yazdım çizdim.

 Neden kapatıyorsunuz? Taşınma!

Son kutu sorusu; öneri ve şikayetiniz?

Şimdi aşağıda okuyacağınız olaylar tamamen gerçektir hiçbir abartma ve ilave yapılmamıştır dikkatinize çekerim:

Nazik bayan forma şöyle bir göz atarak bana baktı ve

_ Neden kapatıyorsunuz nakil yapalım, hem daha kolay hem de bedava.

Sonra bir aşağı kata inmemi, orada bilmem ne hanımı bulmamı ve ona Foça da yaptığım müracatı iptal ettirmemi ve nakil işlemini başlatmasını söyledi. Söylenenleri aynen yaptım hatta hanımefendi Foça Telekomu  telefonla arayarak işlemi tekrar etti.

Buraya kadar her şey mükemmel görünüyor ama nedense içimde bir duygu var ve şeytan bana “ her şey karmakarışık olacak bak göreceksin” diyor bu hissimi karşımdaki hanımefendiye aktarıyorum o da bana “lütfen rahat olun bakın her şey daha kolay olacaka üstelik bedava diyor…! “

Foça Telekom bayi:

Foça’ya Pazar gece saatlerinde ulaşıyoruz baygınlık derecesinde yorgunum, Sabah kalktığımda Foçada mis gibi bir hava var güneşli pırıl bir sabah ve o da ne! Kapımda Telekomun küçük kamyoneti duruyor,bana geldiklerini sanarak elimde kahve bakıyorum.İçinde kimse yok, yan komşum kapıdan çıkıp kamyonete binip gidiyor, arkasından bakakalıyorum.

Pazartesi sabahındayım ve ilk iş Telefon için müracaat ettiğim Telekom bayine gidiyorum ve anlatıyorum olanları.

Şirin sempatik görevli çıtır kız bana;

_Ama hanfendi siz bize müracat yaptınız bizde size telefon bağladık işte numaranız siz şimdi o nakil işini iptal edin!

Ben akılımı kaçırdığımdan haykırmaya başlıyorum doğal olarak …

_Siz şimdi benim Çanakkaleye gitmemi mi istiyorsunuz ?

Gerisini anlatmıyorum bir sürü ağız dalaşı bir sürü abukluktan sonra benim bu uğursuz telefonum için Telekomla Telekom bayii papaz oluyor ve aralarında yaptıkları telefon savaşını sonuçlandırarak ertesi gün nakil yapılan telefonumu bağlamak için bana randevu veriyorlar.

Yaşasın….!

Bitmedi…. ertesi gün, gün boyunca bekliyorum, gelen giden yok ama Telekom kamyoneti benim kapımda duruyor inadına inadına….

Foça Türk Telekom:

Jem beyin Telekomu öyle reklamlarda gördüğünüz cart curta karşılık silik ruhsuz bir binanın ikinci katında sadece renkleri Telekom’un renklerinde olan bir banko ve dolaptan mevcut olan, insanın değil sekiz saat mesai yapacağı iki saat orada kalsa ruh sağlığının bozulacağı bir yer.

Bu şartlara inat iki cici kız var bankonun arkasında ikisi de bu özensizliğe inat çok bakımlılar.

Sarışın olanı gözüme kestiriyorum ve bana verilen numaramı söyleyerek akibetinin ne olduğunu sorduğumda, ince yüzüne çok yakışan kırmızı ince çerçeveli gözlüğünü sinirli bir şekilde düzeltip telefona sarılıyor.Bu çalışma ortamında başka türlü olması zaten mümkün değil…!

Telefonda bir seri iki gün önce benim Telekom bayinde yaşadığım travmaları aynen yaşıyor, suratımda bir tebessüm seyrediyorum ve içimdeki şeytan tam yanı başımda sırıtarak hatta kahkaha atarak “ Ben sana demedim mi salak! Bütün her şey karmakarışık olacak..” diye dalgasını geçiyor benimle.

Jem beyin kulaklarını çınlatıyor ve buradan sesleniyorum :

Ey TELEKOMcular,

Bırakın bu TTNET  ayaklarını, sizler daha bir telefon naklini gerçekleştiremiyorsunuz, özelleştiniz, güzelleşeceğinize gerzekleştiniz, hem zamanımı hem paramı yediniz.

.