|
Bu aralar başımda dertler
ve tasalar yok sanırsınız diye neler oluyor hayatımda
kimbilir dedi geçen bir arkadaş. Bir insan bu kadar mı
fesat olur kardeşim bir insan bir insanla böyle mi
uğraşır.
Ancak
insan kariyer basamaklarını tek tek ve yavaş yavaş
tekrar geriye dönmeden çıkarsa kıskançlığı mıdır onu
deli eden ki. Anlayamadım yaşamlar var son zamanlarda ve
ben yinede iyi niyetli düşünüp rahatsız etmeden
kimseleri işime bakmak taraftarıyım diyorlar.
Onlar
diyor ve ben dinliyorum. Her zamanki gibi. Ama ne de çok
çıkarlarına bulaşmadığın kötü sözlerini dinlemediklerin
çıkıyor ve canını yakmak isteyenlere rastlıyorsun ki
olmuyor ister istemez bu hayatta diyorlar.
Doğru
!!!
Çok
önlem almamıza rağmen nafile diyebilirim. Boğazına
diziliyor tüm kelamlarım bir bir. Binbir çeşit yoklama
da olsa hayat sana karşı bir dizi haline geliyor
biriktirdiklerinle. Ama insan sevmez değilim.
İnsanları ne kadar çok sevdiğimiz verdiğimiz elektrikle
o kadar bağlantılı orantılı ki. Özünü bildiğin yüreğini
seve seve verdiğin kalbini ellerinde hissettiğin
yaşamlarda yok değil bende.
Ben
sahte olmayan dürüstlük arayan yaşamların içinde her
seferinde kayboluyorum diyor onlar. Dürüst değil deseler
de arıyorlar. Yeni takıntılarım birbirleriyle sebepsiz
savaşanlar ve mücadele edenler diyor bazıları da.
Yok
sebebim. Bilmediğim sebeplerle çırpınıyorum diyorlar
birde. Kimseleri kendi öz işlerim içinde harcamadım bu
yaşa kadar diyor sevdiğim bir arkadaş yakın bir zamanda.
Ne anlamlı ifade.
Vay vay
vay !!!
Ne
anlamlı vuruşlar bunlar.
Kimbilir
Ne Düşünüyor derken yetenekleri ile konuşmalı insan.
Zekası bakışı duruşu ve misyonu ile hayat vermeli.
Sağ
duyusu yüreğine değmeli ve biriktirmeli kısa
hikayelerini. Kol kanat germeli ve titretmeli
bakışlarıyla. İnsan insana binlerce söz sunmalı. Varoluş
sebebini bilmeli insan varolduğunu hissetmeli ve
şükretmeli.
Kandırmamalı kendini çevresindekileri. Yalanı kullandığı
yer belli etmeli kendini. Unutmasın ki utanmasın…
Ne kurda
ne bu hayatta kuşa yem olmalı. Günü birlikte yaşamamalı.
Lakin öyle değil ki öyle bakamıyor her insan baktığı
gibide görmüyor nitekim. Acı bazen ilaç bazen sevinç
kederli hale getiriyor yaraları.
Bakmak
kör hapislere çeviriyor insanları. Bahanesi olan kişiler
düşüncelerine yeniliyor bilmeden. Bilmediği muradları
var beklentilerin ve her yaş insanı olgunlaştırıyor
nedense. Kazandığım çevremi parayla satın alamaz diyor
bir başka arkadaşım da.
Ne de
güzel diyorlar. Onlarca arkadaşlar konuşuyorlar
konuşuyorlar ama neye ve niye konuşuyorlar anlamış da
değilim. Küsmeden kırmadan incitmeden yaralamadan.
Bilinen gerçekleri sermek gerek bunun içinde öfke
saklamak ve gizemi yaşatmak gerek.
Mistik
bir hava oldu deseniz de bu yazıda sadece duyurmak
istedim. Sözcüklere saklamadan sözcüklerin arkasına
sığınmadan hareket ettim yıllarca kimine göre çok
çalıştım ve işimin hamalı oldum ama yüksünmedim hiç.
Bıkmadım
bıktırmadım aksine şaşırtmam gerekenleri şaşırttım.
Hayatım kendisini nelerin beklediğini bilmeden yaşlandı.
İstediklerini elde eden kişilerden oldum sadece dedi
biri daha ama hocam nereye kadar nereye…
Bir gün
geriye dönüp baktıkların yanında yoksa sen yapayalnız
kalmışsan ve birikimlerin de bir çırpıda yok olmuşsa vay
haline senin.
Umut da
çare olamaz bu saatten sonra sana. İş verenler gibi
bazen işini gerçekten bilerek hareket edecek kıvama
gelerek yanında ekip arkadaşlarını düşünerek hareket
ederek birilerini dinlemek zorundasın.
Farkındalık diye bişey var. Ya da ne kadar farkındayız
biz diye bişey var. Bil gör dene bak bu kelimeler önemli
hayatlarımızda. Şunu biliyorum ki herkesin hayatında
muhakkak bu kelimeler önemli yerlerde yer almıştır.
Herkesin
kitap olacak bir hikayesi vardır ama herkesin hikayesi
film olamaz. Bunu da yakın zamanda önemli bir ilişki
içinde olduğum bir şahıs söylemişti.
Son söz
olarak denenecek hayatlara örnek yarınlar istiyorum en
azından kendi adıma bu böyle diyebiliriz gönül rahatlığı
ile.
Ne geri
duralım ne de ileri beklentilerden. Beklentiler
giriversin hayatımıza hareket katarcasına. Yok olsun
durup düşünenler bir kez daha eyvahlar çekip.
“ Kurt arayan kapanlar
Kadere yanlış yapanlar
Kaderim yanlış diyenler
Kaderden utananlardır ” …
|