.

 

.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

 KÖTÜ TOHUM
.

Ne oluyor kızlar size!

 

Dört ay içinde beşinci kez anne katili oldunuz…

 

Önce…

 

Eskişehir’de 18 yaşında işitme engelli bir kız,evlenmesine karşı çıkıyor diye annesini bıçaklayarak öldürdü.

 

Sonra cinayetler peşi sıra devam etti…

 

Ankara’da 21 yaşında bir kız,hala tam çözülememiş bir nedenden dolayı annesini boğazını keserek öldürdü.

 

Konya’da da 33 yaşında bir kız,annesini kendisini sürekli aşaladığı gerekçesiyle bıçaklayıp öldürdüğü gibi hunharca cesedini de parçalamayı ihmal etmedi.

 

Bursa’da 25 yaşında ve kronik şizofren hastası olan bi kız da,bu sefer annesini evlenmemesinden sorumlu tuttuğu için bıçaklayıp öldürdü.

 

Artık bitti gözüyle bakmak istediğimiz bu cinayetler,ne yazık ki son olarak kendini Zonguldak’ta gösterdi…

 

Daha küçücük denebilecek bir yaşta,16 yaşında bir kız,sevgilisiyle birlikte annesini bıçaklayarak öldürdü.Hatta geride iz bırakmamak için cesedi tinerle bile yakmak istediler.
 

Sanki anneler ölünce akıllarındaki sorular sorunlar bitti mi?Herşey annesiz bir hayatta daha mı iyi olacak?

 

 İşitme engelli kız annesi ölünce sevdiğiyle evlendi mi?

 

 Hukuk  öğrencisi kız,annesi ölünce daha mı parlak bir öğrenci oldu,zihnini tırmalayan dürtülerden kurtuldu mu?

 

Kendini aşaladığı için annesini öldürdüğünü söyleyen kız,annesini öldürünce kendine güveni mi geldi,basamak mı atladı?

 

Kronik şizofren hastası olan kızın annesini öldürmesiyle kısmetleri mi arttı?

 

Ya o küçücük kız…Annesini öldürünce nerdeyse babası yaşında olacak o adamla evlenebildi mi?Zaten adam evliymiş…

 

Maalesef  sorun yarattığını düşündükleri annelerinden oldukları gibi problemlerini de halledemediler.

 

Onların mantığıyla mutlu sona eremediler.

 

Oysa oturup konuşmak vardı,olmadı,ilişkilerini zedelemeden yeni bir hayat kurmak vardı.

 

 Artık bunların muhakemesini yapmak için çok geç!

 

Nedense hayatımızda hep bir suçlu arıyoruz.Kendimizden başka herkesi yargılıyoruz.Biz kusursusuz,bizi çevremizdekiler bu hale getirdi zannediyoruz.

 

Tamam çevremizdekilerin de bulunduğumuz yerle ilgili payı olabilir ama bulunduğumuz yerle ilgili bir rahatsızlığımız varsa bunu düzeltecek olan yine biz kendimiziz.

 

Allah kimsenin gözünü bu şekilde karartmasın…

 

Gelecekte pişman olacağımız,telafisi olmayan yanlışlar yapmayalım…

 

Aile hiç birşeye benzemez.Kaybettin mi yerine yenisini koyamazsın.Çekerse,kusurunla yanlışınla seni yine ailen çeker.El gibi ummadığın bir vakitte sana arkasını dönüp seni terketmez.

 

Konuşarak anlaşmayı bilelim.Modern çağın iletişim engeline takılmayalım.

 

Anneler babalar çocuklarınızla aranıza engeller kurmayın.Sevgiyle yetişen her tohum,sevgiyle açar.

 

Yoksa kötü bir tohum olup günün birinde sizi de soldurur…
.
.
.
.

.

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.