Bir ilköğretim öğrencisi okuldaki
duvar gazetesi için bir yazı yazmış. Çok hoşuma
gitti doğrusu. Bu nedenle de sizlerle paylaşmak
istiyorum. Farklı bir bakış açısı, ancak çok güzel
olmuş doğrusu.
''Bu ülkede yaşayan her insanın
bağımsızlığını ve demokrasisini borçlu olduğu insan,
ATATÜRK…
Gençliğinde kot pantolon
giyememiş…
Sevgilisinin elinden tutup,
hasılat rekorları kıran bir sinema filmine
gidememiş…
Padişah ona Trablusgarp
Cephesi'nde görev verdiğinde, lüks uçak şirketinin,
first class koltuğunda viskisini yudumlayarak görev
yerine gidememiş…
Halkına bağımsızlık fikirlerini
anlatabilmek için,kortej eşliğinde mercedeslerde
gezememiş Anadolu'yu…
Kurtuluş hareketini başlatmak
için 19 Mayıs'ta Samsun'a ayak basarken ayağında
spor ayakkabıları yada kovboy çizmeleri yokmuş…
Kazandığı her savaştan sonra
savaş sahasına fırlayıp moral veren, mini etekli
ponpon kızlar da yokmuş…
Tarih kitaplarına bakılırsa,
Yunanlıları İzmir'de denize döktükten sonra timsah
yürüyüşü de yapmamışlar…
Ülkesinde yapacağı devrimleri
unutmamak için not alabileceği bir cep bilgisayarı
olmadığı gibi kendisine yapılacak suikastı haber
alabileceği bir cep telefonu bile yokmuş…
Atatürk için üzülüyorum doğrusu.
Dağ gibi adam, bir radyo programına faks çekemeden,
İsmet Paşa için Safiye Ayla'dan bir istek parçası
isteyemeden gitti…
Lozan Zaferinden sonra veya
Cumhuriyet'in ilanından sonra arabaya atlayıp
sabahlara kadar korna çalıp, elinde bayraklarla
sokaklarda tur atamadı…
Evinin balkonuna çıkıp bir şarjör
mermiyi havaya sıkamadı…
Çılgın diskolara gitmek,
sabahlara kadar içip rock yapmak, babasının
mercedesini alıp şöyle bir Emirgan turu yapmak
dururken….
Bunları yapmadı ATATÜRK…
Keyif çatmadı…
Tüm hayatını ülkesinin
kurtuluşuna adadı…
İşte onun için büyük adamdı
ATATÜRK…''
Ülkesi tehlikedeyken 'Beni ne
ilgilendirir ya ülkenin başındakiler düşünsün. Ben
rahatıma bakarım. Bana dokunmayan yılan bin
yaşasın.' da diyebilirdi. Ama o böyle demedi. Ülkesi
ve insanı için ne gerekiyorsa yaptı ve çok da
başarılı oldu. Ona minnettarız.
Ancak günümüz Türk Gençliği'nin
de artık uyanması ve olan bitenlere dur demesi
gerekmektedir. Zira Atatürk onlara emanet etmiştir
geleceği. O halde yapılması gereken mücadele etmek
ve emaneti kanımızın son damlasına kadar müdafaa
etmektir. Nur içinde yat ATAM...
Arzu Kök