Umutsuzdun, ürkektin, bitkindin, yılgındın, yorgundun, hülasa olarak kendini salmıştın…
İlişkilerin kötü, yanında seni seven biri yok, her şey tepetakla gidiyordu…
Daha bir sürü sorun, mesele, problem... (…)… buraya daha kaç kelime çıkarsa...
Peki, neden böyle oldu? Neden kendini saldın ve hayata küstün?
Daha bir sürü soru ve bunları doğuran etken…
İşte bir yaşam gerçeği… Sorunsuz kim var ki?
Hayata ağlayarak başlanmıyor mu? Ama doğumda bile çelişki var yahu…
Birinin ağlaması, birine iyi geliyor bazen…
Mahvoldun, elindeki servet gitti… Karşı komşu, rakibin, bazen ne yazık ki kanından biri göbek atıyor. Yahu ne kadar da göreceli bu ağlama ve sevinme…
Biri ağlarken, diğerlerinin de ağlaması, onunla birlikte üzülmesi, elbette güzel olandır…
Ama biri ağlarken biri gülüyor işte… Sen sevdin olmadı. Ağla dur… O başkasına gönül koydu. Gönül koyulan sevinç içinde…
Buna çokça örnekleme yapılabilir. Ve de çok zaman çelişki iledir…
İşte en çelişkisiz olanı: Sen doğdun… Zavallı yavrucak! Ağlayarak aç gözlerini Dünya’ya… Ama anan baban göbek atmaya başladı baksana… Tamam, sen anlayamazsın ki…
Yeni doğmuş yavrucak...
Büyüdün, terbiye edildin! Eğitilmeye başladın. Hımmm. Sevmeye başladın…
Umarım gülersin… Ağlamamaya çalış ya da seni ağlatmayacaklara bak…
Ama ne kadar da insancıl olsan risk var… Sen gülerken ağlama ihtimali olan olabilir… Ne kadar da olasılık üzerine bir cümle bu…
Ne yapalım, hayat olasılıklarla dolu ve bunları yönetmek bir yere kadar senin elinde… Ben hep yazgıya inanırım. Yaradanca yazılmış olana… Havayı, suyu, toprağı, ateşi dört elementi bize bahşedence yazılmış olana hep inanırım…
Ama yaradan bu yazgıda bir yere kadar sana da belirleme fırsatı veriyor. Bazı kararların, seçimlerin, gönül koydukların ya da gözünün önünde olup da koymadıkların…
Ben buna inanıyorum. Yaradan sana da biraz seç, sev, çalış, kazan, dağıt ve birçok konuda, sana da kendini yönetme fırsatı veriyor… Nasıl yönetirsen, nasıl seversen, nasıl seçersen, yazgındaki o kanala giriveriyorsun bilmeden…
Yazgını yönetme hakkı senin. Çünkü sana da biraz görev verilmezse, herkes “işte yazgım bu” der, yatar uyur. Yaşamda tembelliğe de yer yok.
Yaşamak; sevmek, çalışmak, kazanmak, şükretmek elbette inanmak ve paylaşmakla güzelleşecek. Yaşamın renklenecek…
Renk nereden çıktı. Bu o siyah beyaz v.s renklerden değil. Yaşamındaki anların güzel olanlarının yarattığı armoni mesela... Buraya işte bir şeyler koysana kendinden… Biraz evvel tembellikten bahsedildi…
Doğdun ve hemen ağladın! Ebediyete yol alırken sen de ağlatabiliyorsan birilerini... Ama içtenlikle ağlatabiliyorsan birilerini…
Yazgını iyi yönettin demektir…
Bojidar Çipof
8 Aralık 2009 23.50
(Gün henüz devrilmeden)
