Evet, dostlar ben sizden şanlıyım, çünkü benim dört bayramım var.
55 yıl evvel bir Şubat günü, İstanbul’un Süleymaniye Doğum Evinde başlayan yaşam mücadelesince, kendimi idrak etmeye başladığım andan itibaren bende sevinciyle, telaşıyla tam dört bayram kutlaması var.
Şeker ve Kurban bayramlarının yanı sıra bir Hıristiyan Türk vatandaşı olarak bunlara ilaveten Paskalya ve Noel bayramlarını da kutlamaktayım.
Kısaca bu Hıristiyan bayramları hakkında bilgi vermek istiyorum.
Hıristiyanlık dini takvimine göre, en önemli iki dini bayram; “Noel” ve “Paskalya”dır. Noel; 25 Aralık’ta kutlanır ve Hazreti İsa’nın doğum günüdür.
Tüm Hıristiyan ülkelerde kutlanır ve yılbaşı ile birlikte, uzunca bir tatil dönemini kapsar. Bu tarih Dünya üzerindeki Hıristiyanların çoğu tarafından kabul edilen ortak bir tarihtir.
Ülkemizdeki yaygın inanç; Yılbaşı’nın bir Hıristiyan geleneği olduğu şeklindedir. Bu doğru değildir. Yılbaşı’nın, senenin ilk günü ve bir tatil olması dışında Hıristiyanlıkla hiç bir ilgisi yoktur. Hıristiyanlar için önemli olan Noel’dir
Paskalya (Yumurta Bayramı olarak da bilinir.) Bayramı’nda ise Doğu ve Batı Kiliseleri arasında 1 haftalık bir fark bulunmaktadır. Paskalya; dini takvime göre yapılan bir hesaplamayla, Nisan ile Mayıs arasındaki bir Pazar gününde kutlanır.
Komşularımız, özellikle Paskalya’da çörek ve boyalı yumurtalarımızı daima bekler. Her sene yumurta almaya gittiğimde satıcı daima şaşırır. Bir büyük otelin mubayaasına alırmışçasına bu kadar yumurtanın neresi için alındığını sormadan edemez.
Okul yıllarımda bu bayramlar hep bir izin alma vesilesi olmuştur ve hiçbir zaman da sorun olmamıştır. Çevrenizdeki insanların, komşuların size saygı göstermesi, iyi bayramlar demesinin ne anlama geldiğini ben iyi bilirim.
Bilirim çünkü benim bayramlarımı daha az bir kitle, arkadaşlarım, komşularım bilir. Daha fazlası zaten beklenemez çünkü biz Hıristiyan vatandaşlar Türkiye’de nüfus olarak çok az bir sayıdayız. Bu nedenle ben bir bayram kutlamasının ne anlama geldiğini iyi bilirim.
Müslüman ya da Hıristiyan dini bayramlarının, dinsel yükümlülükleri dışında, ananevi alışkınlıkları da vardır. Bu anane ve töreler bağlı olduğumuz kültürün bir parçasıdır ya da olmalıdır.
Şeker Bayramı’nda benim de ziyarete gidecek çok kapım var. Bu elde şeker kutusu, düzgün bir kıyafet, traşlı bir surat ve elin uzandığı o dost zil…
Ben doğma büyüme Aksaray Yenikapı’lıyım. Çocukken, Şeker Bayramı’nda kapımızı çalacak ufaklıklara dağıtmak üzere dedemin bayram öncesi aldığı şekerlemeleri, çukulataları hatırlıyorum… Şimdi oturduğum Yeşilköy’de de sabah erken saatlerden itibaren zilim çalınıyor.
“Kim o?” yanıt “Bayramınız kutlu olsun amca” Ben de dedemin ananesini devam ettiriyorum. Şekerim çukulatam hazır. Tabi bozuk paralarım da…
Şimdi Kurban Bayramı… Yine yarın zilim çalınacaktır… Yakınlardaki semtlerden gruplar halinde çocuklar gelecek… O kadar yoldan geldiler… Tanrı misafiri olmaları için bu kadar yeter dostlar…
Kurban bir paylaşımdır.
Dini faraziyesinin yanı sıra olanın olmayana verdiği bir lokmadır. Bayramlarda bana da çok kurban eti gelir. Aslında olmayana gitse daha sevineceğim ama bu bir saygıdır dostlar.
Müslüman komşularım, arkadaşlarım, dostlarım, kesenler mutlaka bir parça getirirler. Bu saygı bana gurur verir. Anılmak, sayılmak ve de önemsenmek…
Üç kişilik ailem artık kalabalıklaştı. 17 Ekim’de büyük kızım evlendi. 7 Kasım’da da ufağı sözledik. Artık iki de damat var ailede. İkisi de Müslüman. Artık gidecek kapılar, zilimi çalacak eller arttı… Yani bu bayramda biraz daha yoğunum…
Ben başta ne dedim? Şanslıyım… Hani şimdi bir Hıristiyan ülkede doğmuş ve yaşayan olsam dört bayramı birden kutlayabilir miyim? Hem kendi dini bayramlarımda, hem de Müslüman dini bayramlarında bu kadar saygı görebilir miydim?
Bu kadar çok gidecek kapım olur muydu? Bana bu kadar çok gelen olur muydu? Daha bir çok soru yazabilirim.
Evet, ben çok şanslıyım dostlar…
Benim bu ülkede, ülkemde dört dini bayramım var…
Şeker, Kurban, Noel, Paskalya…
Hepinizin Bayramı Kutlu Olsun, hayırlara vesile olsun…
Bojidar Çipof
27 Kasım 2009 23.40
