ADINA DERLER DOST KAZIĞI

20 Şubat 2012, 13:15:42:

Necla BURAN neclaburan@turkhaberler.net

Dosttan kazık yemek öyle bir şey ki hayata dair tüm inançlarınızı ve değer yargılarınızı bir anda yok eder…
İçinize kızgın yağ dökülüyormuş etkisi bırakan lanet bir durumdur.
Yeni yedim gırtlağım halen yanmakta diyebilirim bende bu kazığı aslında...
“Söyle sırrını dostuna o da söylesin dostuna”
Boşa dememiş atalarımız varmış bildikleri bir şey...
Dost kazığı göz ardı edilebilir bazen çünkü dosttur.
Dostumuz kanımızdandır, kardeşimizdir.
Kan kusarız ama dönüp “kızılcık şerbeti içtik” deriz.
Dosttu üzmemek için kazığı yesek de…
Ey dost sen bana kazık attın gün gelir ben de o kazığı sana sokarım diyeceğim ama Allah’ından bul derim sana…
Ama yinede aklında bulunsun ben atmadım sana kazık atmamda...
Helal edilmeyecek bir haktır dosta atılan kazık dost!
Hani ayrılık acısı var ya ayrılık acısından daha acıdır dosttan yenen kazık.
Daha düne kadar sana "dosttum" diyen insan ve kardeşten de öte hissettiğiniz insan... Birlikte hayallerinizin olduğu, ağladığınızda bir omuz olduğunu bildiğiniz o kişi, aynadaki gülen yüzünüz, dostunuz, nasıl olur da kazık atar ki?
Ama oluyormuş işte…
Yediğiniz diğer kazıklardan da en çok koyanı onun ki oluyormuş.
Yüzünüze gülüp arkanızdan konuşabilmesi, sizi başkaları için satabilmesi, dün kardeşinizken bugün hiçbir şeyiniz olması...
Derler ya işte "anasını sattığımın dünyası”
Sürekli ben kazık yiyorum dingonun ahırıyım ben sanki gelen geçen bana takıyor…
Ee yeter artık dostsanız dostluğunuzu bilin...
Neticede insan dostundan kazık değil, destek bekler…
Koca Mehmet Akif "en çok kime iyilik ettiysen ondan sakın kendini" diye boş yere dememiş...
Zaten dost bulmak zor…
Dost görünen arkadaşın ya üç ya beş varsa bir tanesinden mutlaka gelir şaşılacak bir şey değil aslında bu kazık olayı…
“Allah'ım bunu bana nasıl yaptı biz dosttuk nolamaz” modlarına girmeyin…
Çünkü hiçbir gereği yoktur bence…
Arkadaşlar vardır, çok iyi arkadaşlar vardır, yakın arkadaşlar vardır bunlar atar ama gerçek dost kazık atmaz!
Birde ne var biliyor musun?
İki dostun arasına girebilecek olan tek şey karşı cinstir.
Şair demiş ya 'dostlar beni bir kazana koydular 40 yıl yandım daha çiğdir dediler.'
Bak âşık Veysel de demiş “dost dost diye nicesine sarıldım”
Hangimiz yapmadı ki?
Hangimizin canı yanmadı ki bu yüzden?
Çocukluğumuzdu, birlikte büyüdüğümüz insanlardı, bazı zaman bir anda kanımızın kaynadığı, hayatımızın başköşesinde yer alan insanlardı.
Vardır onlarda hepimizde, yok diyemez kimse.
Can yaktım, yakmadım demiyorum.
Fazlasını da yaşattılar. Baya yaktılar canımı!
Ben dost diye onlara sarıldıkça onlar boynuma sarılan birer yılan olup çıkmışlar da haberim olmamış…
Sırtımı yaslayabileceğimi düşündüğüm insanlar, sırtımı paramparça ettiler...
Asla unutma arkadaşım dostuna derdini anlat, sırrını sakın paylaşma...
Her kime iyilik etti isen, sakın ondan kendini…
Azizim cancağızım, yıkmak her zaman yapmaktan daha kolaydır.
Zor kazanılan dostluklar kalp kırmak, yanlış anlaşılmak gibi nedenlerle yıkılmaktadır bazen… İki taraf da üzülür işin sonunda ama iş işten geçmiştir bir kere dost üşümektir yanmaktır unutma!
Aslında sahte dostluklar da kardan adam gibidir…
Bir gün eriyecekleri bile bile inşa edilir...
Tam yerinden vurmasını da tam yerini onarmasını da bilenlere; gözlerin ta derinlerine inip de yürekte saklı olanları bulabilenlere; türküyle, ahenkle gönlü taşıp dolanlara; dostluğu bir ömür boyu saklayanlara ve hatıralarını yardan yadigâr mendilmiş gibi koruyanlara; ekmeği şaraba banarak yaşayanlara; sabaha erenlere, aşkı tadanlara, güneşi hiç batmamacasına sevenlere selam olsun…
Gayrısına da aşk olsun!
Kimilerine çok kolaydır; Güvenden çalın ve tam kalbinden vurun.
Üstüne tuz biber olarak da arkadan iş çevirip, kuyu kazmayı ekleyin.
Oldu mu size güzel bir kazık!
Adına derler dost kazığı!
Gelir en beklemediğin zamanda.
Afiyet olsun bana!

Sevgiyle kalın
Necla İşboğan Buran

ADINA DERLER DOST KAZIĞI

AŞIK OLMAK SİZCE NEYİ İFADE EDER?